دستورالعملى از: جمال السالکین آیت الله میرزاجواد آقا ملکى تبریزى
19 بازدید
محل نشر: حوزه شماره16
نقش: نویسنده
سال نشر: 00/0/0
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
بر واعظ و پیشنماز در راس همه کارها نیت پاک واخلاصى راستین لازم است تااز آفت هاى آن درامان مانند. باید خود را بیازماید:انگیزه اوازارشاد و موعظه چیست ؟اگر دین است بکار موعظه پردازد واگر - خداى نخواسته انگیزه او آلوده به خواهش هاى نفسانى است یااخلاص کارش براو روشن نیست موعظه خلق را ترک کرده به سازندگى خویش پردازد و در پى کسب دو گوهر گرانسنگ [صدق واخلاق] بر آید. چنانچه دراین تلاش راستى و خلوص داشته باشد خداونداو را راه نماید که خود فرموده: [و من جاهد لنهدینهم سبلنا] اگر بخواهد به ارزیابى خلوص خود در پیشنمازى پردازد به بررسى نفى خویش وانگیزه او در پیشنمازى پردازد آیا کاراو جهت مقام امامت مردم و شرف این عمل نزد مردم است یا بخاطر فرمان خدا و رضاى اواست ؟ آیا کم شدن مامومین یا شرکت نکردن علماء و طلاب در نمازاو میل او را به پیشنمازى کم مى کند واز سوى دیگر شرکت بزرگان واشراف در نمازاو او را دل خوش مى سازد؟اگر چنین بداند که پیشنمازى او فقط براى مقام است و یا آلوده به جاه طلبى است . اگر نفس به توجیه پردازد که شادمانى من از شرکت بزرگان و جمعیت زیاد از تعظیم شعائر ترویج دین و بیشتر شدن ثواب است زینهاراز این گونه دسیسه ها.اگر بخواهى راست روى خود را دراین امر بیابى فرض کن شرایطى را که امامت تو بر یک یا دو نفر ثواب بیشترى ازامامت بر جمعیت انبوهى دارد آیا رغبت تو برامامت این دو نفر بیشتراست یا آن انبوه جمعیت ؟ افزون براین : ببین حال خود را در صورتى که پیشنمازى و پیش افتادن دیگرى واقتدا و پیروى تو بیشتر خلق راارشادو دین را ترویج مى کند آیا همانند وقتى که خود پیشنماز باشى در شکوه این مسجد واین نماز جماعت تلاش مى کنى ؟ اگر باز هم نفس به توجیه پرداخت که: [ میل من در ترویج دین به امامت خودم براى بهره ورى ام از ثواب امامت جماعت است و مسابقه در تحصیل این امور شایسته است] زینهار بدون آزمایش خود که فریفته این گونه توجیه ها گردى . بنگر که اگر ترویج دین به مامومیت تواست نه امامت باز هم با نشاط در برپائى جماعت مى کوشى ؟ .