رساله سیر و سلوک از عارف و اصل آقا محمد بیدآبادى
18 بازدید
محل نشر: مجله حوزه شمار68
نقش: نویسنده
سال نشر: 00/0/0
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
و چون سالک را بعد از توجّه کلى، به حضرت «ولایت کلیّه»(47)، آثار جلال مولى ظاهر مى‏شود و نظر به ضعف وجود(سالک)، بسا باشد که تزلزل به ارکان و اطمینان او، راه یابد. به حکم«لا ملجا الاّ الیک»(48)، باز ملتجى به ملجأ ولایت و متمسک به عروة الوثقى هدایت گردیده، یک دفعه به «کلمه علویّه تفصیلیه» تکلّم نماید و چون انسان، انموذح عالم کبیر است و از حقایق الوهیّت و ولایت و نبوّت و مراتب ملکوت و جبروت و لا هوت در عالم، او نمونه و نشانه، مى‏باشد، لا جرم، باید اول به لسان جبرئیل کلى روح در جناب حضرت نبّوت کلیه(49)، قلب را، که مبعوث به مقابله کفار جنود نفس است، امر به ندا کردن حضرت ولایت کلیّه (50) فرموده، به فتح اوّل کلمه علویّه تفصیلیّه، که مسمّى است به باب الظّاهر و باب النبوة المحمدیّه و باب الأمر و باب الباطن و باب ثانى از کلمه«علویّه تفصیلیه»، که مسمّى است به باب الباطن و باب الولایة و باب العلویة و باب الولایة و باب العلویة و باب الامتثال و باب الاجابة، اختتام فرماید، (51)تا به واسطه تأییدات ربانیة الهیّه و الهامات ملکوتیه جبروتیه و شفاعات محمدیه و نشأت علویه، جذبات و لویّه بر باطن او فایض شود.